Facebook

LEGIONOWO. Miało być miasto-ogród [Część I]

2018-06-20 7:16:30

Doskonałe leśne powietrze, pełne ozonu, który dają tylko lasy szpilkowe, teren falisty, malowniczy, kolej na miejscu z dwoma dworcami, bliskość Warszawy, w takich warunkach każdy może pracować w Warszawie, mieszkając w Jabłonnie, co wpływa dodatnio na zdrowie zapobiegając szkodliwemu wpływowi przebywania w dużym mieście, często w ciasnych mieszkaniach – tak zachęcano do osiedlenia się w Legionowie w prospekcie z 1926 r.


Decydującym czynnikiem miastotwórczym była parcelacja dóbr Maurycego hr. Potockiego. Pierwszy etap podziału gruntów odbył się w 1925 r. Wówczas warszawski mierniczy przysięgły − Stanisław Kubicki wytyczył 537 działek, opracowując Plan regulacji Parku pod nazwą Jabłonna-Legjonowa I (później również Osada Parcelacyjna Jabłonna-Legjonowa II i III).

Jak to miało wyglądać

Legionowo miało w swoich początkach realizować idealistyczną koncepcję z początków XX wieku: miasta–ogrodu. Realizacja tej idei miała zapewnić ludziom z osiedli w okolicach wielkich miast optymalne warunki do życia w zdrowiu, spokoju i harmonii, a więc łączyć dobre strony miasta i wsi, a zarazem eliminować ich niedostatki. Działki miały być duże, a wzniesione na nich domy otoczone zielenią, przydomowe ogródki miały zapewniać świeże warzywa i owoce. Ulice miały się schodzić promieniście do placów tworzących lokalne centra usługowe i komunikacyjne. Jednocześnie komunikacja z metropolią miała być bardzo prosta i szybka. Najlepiej więc było realizować tę koncepcję budując miasto od nowa – Legionowo spełniało te warunki.

Początki miasta

Geneza naszego miasta wiąże się z budową kolei nadwiślańskiej. Przy stacji kolejowej od początku lat 80. XIX wieku zaczęło kształtować się letnisko Gucin, na którego terenie wzniesiono pięć drewnianych willi. Na terenie przyszłego Legionowa istniały także Folwark Kozłówka, osada gajowego Bukowiec, folwark i ogród warzywny Ludwisin. Tereny dzisiejszej III Parceli w tym czasie nosiły nazwę, ze względu na liczne przesuwające się wydmy – Gór Suwalnych. Większa część Legionowa położona jest na tzw. tarasie wydmowym dlatego bardzo charakterystyczne, chociaż coraz mniej widoczne, są pasy wydm. Przeprowadzona w 1925 r. parcelacja dóbr Maurycego hr. Potockiego doprowadziła do osadnictwa na większą skalę. Osiedlu nadano formę miasta-ogrodu o czytelnej strukturze symetrycznie poprowadzonych ulic, harmonijnie wpisujących się w lesisty krajobraz okolicy.

Jakie były atuty Legionowa

Prospekty reklamujące osiedle podkreślały malownicze położenie Legjonowa oraz doskonałe warunki klimatyczne, które umożliwiały realizację upragnionego marzenia… w postaci własnego domu w ogrodzie. Parcelacja dóbr hrabiego Potockiego odbywała się z wykorzystaniem istniejących przecinek leśnych, wzdłuż których wytyczano ulice. Tereny podmokłe przeznaczono na naturalne parki. W aktach sprzedaży zawarto klauzule nakazujące zachowanie odpowiedniej ilości starych drzew. Przyszłe miasto planowano więc wykorzystując naturalne warunki, które miały zapewniać dobry, zdrowy klimat wśród sosnowych lasów. Atutem była również bliskość stolicy, do której można było dojechać pociągiem ze stacji kolejowej, poświęcając na podróż niecałe pół godziny. Akcentowano wszelkie udogodnienia dnia codziennego, jak miejscowa elektrownia oraz szereg sklepów, restauracji, aptek i innych przedsiębiorstw usługowych. Oferowane parcele miały powierzchnie od 800-2000 m2, natomiast cena gruntu wahała się od 30 gr. do 1 zł za metr kwadratowy, na co wpływ miał m.in. stopień zalesienia działki. W okresie międzywojennym wytyczono blisko 3 tys. parcel, na których wznoszono przede wszystkim budynki o konstrukcji drewnianej.

WD

Komentarze

1 komentarz

  1. bolek odpowiedz

    Chyba nawet premier Jan Olszewski przyjeżdżał tu na wakacje ,gdzieś czytałem artykuł czytałem. Warto to przypomnieć .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *