Facebook

Oficerowie upamiętnieni Dębami Katyńskimi

2016-04-21 11:28:04

W dniu 13 kwietnia obchodzimy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. Z przedwojennego garnizonu Legionowo w ramach zbrodni Katyńskiej zginęło 46 oficerów i 3 policjantów. Są oni dziś uhonorowani Pomnikiem Katyńskim, mieszczącym się przy Parafii MB Fatimskiej. Z analizy wiemy, że na Wschodzie zginął co piąty oficer zawodowy i co dziesiąty oficer rezerwy z przedwojennego garnizonu Legionowo.

Szczegółową problematykę Pomnika i Zbrodni Katyńskiej zaprezentowaliśmy już dwukrotnie na łamach „To i Owo”. Tak wielka ofiara życia została w Legionowie dodatkowo upamiętniona posadzeniem 19 dębów pamięci w 2009 i 2010 r. Poniżej przedstawiamy krótkie biogramy oficerów, którym posadzono dęby jako wyraz wiecznej pamięci. Dęby posiadają certyfikaty z numerami ewidencyjnymi.

Pułkownik pilot i obserwator Julian Sielewicz – dowódca 2. Batalionu Balonowego w Legionowie, od 1934 r. Komendant Garnizonu Legionowo. Jeden z inicjatorów budowy kościoła garnizonowego przy ul. Orląt Lwowskich w Legionowie. Patron 1. Legionowskiego Batalionu Zaopatrzenia. Syn Adama i Eleonory z Malinowskich, ur. 20 marca 1892 r. w majątku Justynowo na Wileńszczyźnie. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestnik I wojny światowej. W Wojsku Polskim od 1919 r. Uczestnik wojny 1920 r. i kampanii wrześniowej 1939 r. Odznaczony: Srebrny Krzyż Virtuti Militari, Medal Niepodległości, Order św. Anny 3. i 4. stopnia, Order św. Stanisława. Był kawalerem. Zamordowany w Katyniu w 1940 r. W Katyniu zginął również jego brat Leonard. (dąb posadzony w 2010 r. przy 1. Legionowskim Batalionie Zaopatrzenia 1. WDZ – w koszarach).

Płk Julian Sielewicz. Fot. ze zbiorów CAW.

Płk Julian Sielewicz. Fot. ze zbiorów CAW.

Płk w stanie spoczynku obserwator Witold Markiewicz – były dowódca 2. Batalionu Aeronautycznego w Jabłonnie (1920–1922), współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Osiedla Legionowo, ur. 14 kwietnia 1890 r. w Krasnosiółce na Podolu, s. Mariana i Malwiny z domu Lubienieckiej. Był żonaty z Ireną z domu Orthówną. Miał córkę Anielę i syna. Uczestnik I wojny światowej – w armii rosyjskiej oraz w I Korpusie Polskim gen. Dowbora–Muśnickiego. W 1915 r. ukończył Oficerska Szkołę Aeronautyczną w Petersburgu. W czasie wojny zestrzelił jeden niemiecki samolot oraz został zatruty gazami bojowymi. Studiował na politechnice Lwowskiej – dwa semestry w 1919 r. W WP od 1919 r., organizator jednostek balonowych WP. Uczestnik wojny 1920 r. i kampanii wrześniowej 1939 r. W 1925 r. pracował jako oficer łącznikowy dowództwa wojsk lotniczych w Państwowym Instytucie Meteorologicznym, Zginął w Katyniu w kwietniu 1940 r. Dąb pamięci jego imienia posadzono w Legionowie w grudniu 2009 r. przy Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 2.

Ppłk obserwator i pilot Kazimierz Wincenty Kraczkiewicz – zastępca dowódcy 2. Batalionu Balonowego, ur. 14 października 1894 r. w Tarnogrodzie, woj. lubelskie, s. Bogusława i Stefanii z Sariusz–Bielskich. Uczestnik I wojny światowej. W WP od 1919 r. Uczestnik wojny 1920 r. i kampanii wrześniowej 1939 r. Organizator szkolenia oficerów jednostek balonowych WP. Odznaczony Krzyżem Walecznych. Kawaler + Katyń (dąb pamięci posadzono w 2009 r. przy Szkole Podstawowej nr 7).

Mjr obserwator Bronisław Wacław Koblański – dowódca kompanii balonowej 2. Batalionu Balonowego, ur. 2 października 1906 r. w majątku Janówka k. Humania, s. Lucjana i Stefanii z Koryckich. W WP od 1926 r. Zdobywca III nagrody w sportowych międzynarodowych zawodach balonowych o Puchar Gordona Bennetta, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. +Katyń (dąb pamięci zasadzono w grudniu 2009 r. przy Gimnazjum nr 3 i Szkole Podstawowej nr 3).

Ppłk Zygmunt Leonard Zieliński – dowódca Oddziału Zapasowego 2. Batalionu Mostów Kolejowych, ur. 6 XI 1893 r. w Rawie Mazowieckiej, s. Stanisława i Marii z Kowalskich. Był żonaty z Honoratą z Gruszczyńskich, miał córkę Katarzynę. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. W Wojsku Polskim od 1918 r., uczestnik wojny 1920 r. i kampanii wrześniowej 1939 r. Wyróżniony: Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych, Srebrny Krzyż Zasługi +Katyń (dąb katyński posadzono w 2009 r. przy Szkole Podstawowej nr 4).

Mjr saperów Włodzimierz Lichacz – oficer techniczny 2. batalionu saperów kolejowych, ur. 15 IV 1905 r. w Jarosławiu. s. Stefana i Bronisławy z Fenców. W Wojsku Polskim od 1924 roku, uczestnik Kampanii Wrześniowej 1939 r., Przed wojną był organizatorem teatru amatorskiego przy Kasynie Wojskowym, współpracował między innymi z młodzieżą Szkoły Powszechnej nr 1 + Charków (dąb pamięci – Szkoła Podstawowa nr 1).

Kapitan saperów rezerwy Tadeusz Stanisław Suchorski – syn Feliksa i Heleny z Pikułów, ur. 29 stycznia 1905 r. w Przemyślanach. Oficer rezerwy 2. Batalionu Mostów Kolejowych w Legionowie. Jako urzędnik – mierniczy pracował w Zarządzie Miejskim w Bydgoszczy. Zginął w Charkowie w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 6).

Kapitan rezerwy Czesław Ignacy Trębaczkiewicz – oficer 2. Batalionu Mostów Kolejowych w Legionowie. Syn Nikodema i Franciszki z Herlenów, ur. 1.07.1901 r. w Głodowie pow. słupecki. Absolwent Politechniki Lwowskiej. Uczestnik wojny 1920 r. Ukończył w 1920 r. Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów Kolejowych w Legionowie. Miał żonę Ludwikę i syna Krzysztofa. Zginął w Katyniu w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 9).

Porucznik rezerwy Witold Aleksander Klarner – oficer rezerwy 2. Batalionu Mostów Kolejowych w Legionowie. Syn Alfonsa i Julii z Harabaszewskich, ur. 6 grudnia 1902 r. w Warszawie. Uczestnik wojny 1920 r. w 42. Pułku Piechoty. Absolwent Politechniki Warszawskiej i Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów Kolejowych w Legionowie. Współwłaściciel przedsiębiorstwa budowlanego. Był żonaty z Heleną z Gawińskich, miał córkę Magdalenę. Zginął w Katyniu w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 7).

Porucznik rezerwy Marian Pociej – oficer rezerwy 2. Batalionu Mostów Kolejowych w Legionowie. Syn Józefa. ur. 24 grudnia 1898 r. w Grybowie w województwie krakowskim. Inżynier, absolwent Politechniki Lwowskiej. Przed wojną pracował jako akwizytor Górniczego Towarzystwa Górniczego. Zginął w Katyniu w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 2).

Kapitan saperów rezerwy Stanisław Stefan Kowalski – oficer rezerwy w 2. Batalionie Mostów Kolejowych w Legionowie. Syn Jakuba i Heleny z Szymańskich, ur. 1 września 1897 r. w Klucznikowcach, powiat oświęcimski. Wstąpił ochotniczo do wojska w 1918 r., uczestnik wojny 1920 r. Do 1939 r. pracował jako urzędnik bankowy. Zginął w Charkowie w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 11).
Kapitan saperów rezerwy Olgierd Grzymała–Grzymałowski – oficer rezerwy w 2. Batalionie Mostów Kolejowych. Syn Eliasza i Zofii z Radłowskich, ur. 23 września 1899 r. w Odessie. W 1939 r. uczestnik obrony Lwowa. Do 1939 r. pracował jako inżynier–rolnik, szef wydziału w Zakładach „H. Cegielski SA” w Poznaniu. Zginał w Charkowie w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 10).

Kapitan rezerwy Czesław Tan – oficer rezerwy w 2. Batalionie Mostów Kolejowych w Legionowie. Syn Teodora i Cecylii z Domańskich, ur. 29 lipca 1897 r. w Warszawie. Absolwent Politechniki Warszawskiej. Pracownik radiostacji Polskiego radia w Raszynie. Żonaty z Kazimierą Jachimską. Zginął w Katyniu w 1940 r. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 1).

Tak wielka ofiara życia została w Legionowie upamiętniona m.in. posadzeniem 19 dębów pamięci w 2009 i 2010 r. Poniżej przedstawiamy dalszy ciąg krótkich biogramów oficerów, którym posadzono dęby jako wyraz wiecznej pamięci. Dęby posiadają certyfikaty z numerami ewidencyjnymi.

Kapitan rezerwy Józef Franciszek Sobocki – oficer rezerwy w 2. Batalionie Mostów kolejowych w Legionowie. Syn Nikodema i Marii z Floręckich , ur. 29.01 1892 w Ręcznie k. Piotrkowa Trybunalskiego. Absolwent Szkoły Techniczno – Przemysłowej w Łodzi. Żonaty z Janiną Sawicka, miał córki Alicję i Wiesławę i syna Bogusława. Zginął w Katyniu w 1940 r.(dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 5).

Podporucznik rezerwy saperów Alfred Niwiński – (1900–1940)–syn Józefa i Almy Marii z Foków, ur. 28 XI 1900 r. w Białymstoku. Ochotnik do Wojska Polskiego w 1920 r.– uczestnik wojny 1920 r. Absolwent Państwowego Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Białymstoku które ukończył w 1921 r. Odbył przeszkolenie w Batalionie Szkolnym Saperów Kolejowych w Jabłonnie (Legionowo). W 1932 r. ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wileńskim. Nauczyciel w Gimnazjum im. Romualda Traugutta w Brześciu nad Bugiem. Mianowany ppor. rez. 1.01.1933 r. z przydziałem służbowym do 2. Batalionu Mostów Kolejowych w Legionowie, gdzie odbywał ćwiczenia rezerwy. Działacz i instruktor Związku Harcerstwa Polskiego. Uczestnik kampanii wrześniowej. Zamordowany wiosną 1940 r. w Charkowie. (dąb katyński posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 12).

Porucznik rezerwy saperów Eugeniusz Wacław Grzeliński – (1905–1940) syn Henryka i Bronisławy z Zychów, ur. 28 IX 1905 r. w Warszawie. Absolwent znanej warszawskiej szkoły technicznej Wawelberga i Rotwanda oraz Uniwersytetu w Tuluzie we Francji. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w 1931 r.. Mianowany ppor. rez 1.01.1933 r. z przydziałem służbowym do 2. Batalionu Mostów Kolejowych w Legionowie, gdzie odbywał ćwiczenia rezerwy. Mieszkał w Warszawie. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. Zamordowany wiosną 1940 w Katyniu. (dąb katyński jego imienia posadzono w 2010 r. przy Przedszkolu nr 3).

Podpułkownik artylerii Zdzisław Szulczewski – dowódca 1. Dywizjonu Pociągów Pancernych w Legionowie Syn Władysława i Ignacji z Bazalików, ur.31.10.1896 r. w Krobii, pow. gostyński. W 1918 r. żołnierz „Błękitnej Armii”” gen. Hallera we Francji. Od 1919 r. instruktor artylerii na kursach w Rembertowie. Absolwent Szkoły Podchorążych Artylerii. Uczestnik wojny 1920 r. w szeregach 17. Pułku Artylerii Polowej w którym służył do 1931 r. Od 1931 r. służył w 1. Dywizjonie Pociągów Pancernych w Legionowie jako dowódca pociągu pancernego nr. 2 a w 1939 r. pełnił obowiązki dowódcy 1. Dywizjonu Pociągów Pancernych. Mieszkał w koszarach legionowskich na Kozłówce. W walkach wrześniowych dotarł w okolice Lwowa. Zginął w Charkowie w 1940 r. Odznaczony srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia, Medalem za Wojnę (dąb katyński jego imienia został posadzony przy Pomniku Legionowskich Ofiar Zbrodni Katyńskiej w dniu 3 maja 2010).

Major artylerii Ludwik Pieńkowski – kwatermistrz 1. Dywizjonu Pociągów Pancernych, ur. 8.VI 1895 r. w Warszawie, s. Kazimierza i Walerii z Mikulskich. Uczestnik I wojny światowej w armii carskiej. W WP od 1919 r. Uczestnik wojny 1920 r. i kampanii wrześniowej 1939 r. Wyróżniony: Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości 1918–1921, Medal 10 – lecia. Zamordowany w Charkowie. Był żonaty. Mieszkał w Legionowie na Bukowcu przy ul. Słonecznej 19. Syn Tadeusz, jeden z ostatnich żyjących do dziś świadków Zbrodni Katyńskiej był świadkiem aresztowania ojca przez NKWD w dniu 19 września w m. Bursztyn koło Lwowa (dąb pamięci posadzony w 2009 r. przy Zespole Szkół na Piaskach, który mieści się obecnie na dawnym poligonie 1. dywizjonu).

Major broni pancernych Kazimierz Majewski – dowódca Pociągu Pancernego nr 12 „Poznańczyk” w 1. Dywizjonie Pociągów Pancernych, ur. 2 II 1902 w Grzegorzewie, pow. kolski, s. Ludwika i Feliksy z Góralskich. Uczestnik wojny 1920 r. i kampanii wrześniowej. 1939 r. + Charków (dąb pamięci posadzony w Legionowie przy Szkole Podstawowej nr 2).

mjr br. Kazimierz Majewski. Fot. ze zbiorów Muzeum Katyńskiego.

mjr br. Kazimierz Majewski. Fot. ze zbiorów Muzeum Katyńskiego.

Opracowanie biogramów było możliwe dzięki materiałom zgromadzonym w Muzeum Historycznym w Legionowie a pozyskanym z Centralnego Archiwum Wojskowego, Muzeum Katyńskiego i od osób prywatnych – członków Rodzin Katyńskich.

Biogramy wszystkich legionowskich oficerów i policjantów spoczywających dziś na Cmentarzach Wojennych w Katyniu, Charkowie i Miednoje zostaną zaprezentowane w artykule, który ukaże się w tegorocznej edycji Rocznik Legionowskiego.

Erazm Domański – Prezes Towarzystwa Przyjaciół Legionowa

Fot. o.ga

Podobne artykuły

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *